Over D'n Dent

D'n Dent, Wie was hij? 

 

Pierre werd geboren in Weert op 23 februari 1914. Hij begon zijn muziekale carriere in de jaren 30 van de vorige eeuw. "D'n Dênt", zoals hij al snel in de volksmond werd genoemd, schreef zo'n 500 verschillende liedjes. De meest bekende zijn:  "Gooijen Aovundj" (naar de muziek van Verdi), "Ut Menke" en "Onger de Paereboum". Naast nummers in het Weerter dialect schreef hij ook liedjes voor diverse Nederlandse artiesten. In totaal zijn er circa 200.000 platen met zijn muziek verkocht. Naast het schrijven van liederen trad Pierre veel op met zijn compagnons op bruiloften en partijen.

 

In 1986 nam Pierre Dentener na 52 jaar afscheid van zijn muzikale carrière. Op 1 december 1996 overleed hij in de leeftijd van 82 jaar in het bijzijn van zijn vrouw en kinderen.  

 

 

Weerter journalist  + Jo van der velden, vriend van Pierre, beschreef PIerre in 1984 als volgt: 

 

"Pierre Dentener is een zeer populair man, niet alleen in zijn eigen stad Weert, maar zeker ook ver daarbuiten, zelfs over de provincie- en landsgrenzen heen. Zijn populariteit dankt hij aan zijn beminnelijke persoonlijkheid en aan zijn eerlijke kijk op het leven. Zijn gevoel voor humor en daarbij zijn aangeboren vrolijkheid en fijnzinnigheid komen dan ook tot uitdrukking in zijn liedjes, waavan er ruim 300 op zijn naam staan. Meestal schrijft hij zowel muziek als de teksten zelf, soms ook in samenwerking met zijn vrienden.

Pierre Dentener komt uit een gezin van 16 kinderen. Hij begon zijn loopbaan in het begin van de crisisjaren voor Wereldoorlog II, als bankwerker. Zijn aangeboren gevoel voor muziek, zang en voordracht, bracht hem in zijn vrije tijd tot het artiestenvak en wel als voordrachtkunstenaar. Dat was in 1933. Al spoedig vormde hij een duo met Sjeng Claessen en vanwege zijn tenorstem trad hij meestal als vrouw in het duo op, iets wat in die jaren heel normaal was. (Louis Kollee, ook een Weertr artiest, deed hetzelfde in die tijd met Harrie Saelmans). Pierre Dentener zat niet stil. Zijn muzikale aspiraties brachten hem bij een plaatselijk orkest dat geleid werd door Mies van Dooren en dat de naam droeg van Onderlinge Kunst Naar Vermogen. Als drummer-zanger groeide zijn populariteit.

Ondertussen trad het humoristenduo Claessen - Dentener avond aan avond voor het voetlicht. Pierre herinnert zich nog dat de inhoud van de gezongen teksten gecensureerd werd. Als lid van de toenmalige St. Franciscus sloeg op een feestavond amor toe en Pierre werd op slag verliefd op "zijn" Nellie Verspeek. Het werd een fantastisch paar en Nellie schonk hem niet alleen acht kinderen, maar werd zijn steun en toeverlaat in het toch soms wel harde artistenvak. "Zonder de steun van Nellie zou ik niet geworden zijn, wat ik nu bereikt heb". Zegt Pierre met grote overtuiging. In de loop der jaren besloot Pierre over te gaan tot het vormen van een eigen 

"Denteners Band" en dit orkest trok over de landsgrenzen heen naar België en Duitsland. 

Na de oorlog trok Pierre de overal uit en ging in het verzekeringswezen en deed dit specifieke, meestal avondwerk, tien jaar lang met succes. Nog meer bekendheid kreeg "D'n Dent" zoals hij in de wandelgangen genoemd wordt als abonnementen-vertegenwoordiger bij dagblad "De Limburger". Daar bleek al gauw dat met een kwinkslag en een vlotte mond succes geboekt kon worden.

 

Een van zijn sterkste kanten is altijd geweest: improviseren. En onder improviseren bedoelen we ook; sneldichten, waarmee hij menig partij of bruiloft een bijzonder karakteristiek tintje gaf. Zijn vele levensliedjes en carnavalsliedjes zijn doordacht en meestal uit het leven gegrepen. 
Pierre: "Een liedje, ook een carnavalsliedje, moet inhoud hebben. Ik zoek een onderwerp uit de gewone dagelijkse dingen, daar filosofeer ik dan over en verpak het in mijn tekst". 

Hij is vele malen bekroond met zijn liedjes en van hem klinken door heel Limburg zijn : "Gooijen avondj", de "Paereboum" en niet te vergeten "Ut Menke". "
Aldus Jo van der Velden. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Laatste optreden Pierre Dentener

Tot op hoge leeftijd musiceerde Pierre in zijn eigen "Denteners Band" samen met +Minus Dörenberg,  Accordeonist. 

In 1986 legde Pierre zijn drumstokken neer en nam afscheidt van zijn publeik in Café de Harmonie in Weert. 
Tot vlak voor zijn dood bleef hij echter liedjes schrijven en jong talent ondersteunen. 
 

Pierre kreeg in 1984 de penning van verdiensten van de stad Weert en werd in 1986 onderscheiden in de orde van Oranje - Nassau in zilver.

 

 

 

.

Pierre over zijn liedjes: 
"Ik zoek het in de gewone dingen van de dag, dingen die mensen begrijpen. Met een melodietje dat lekker in het gehoor ligt."